Pracownia fizyko chemiczna to podstawa każdej szkoły, ponieważ można w niej przeprowadzać doświadczenia z dziedziny tego przedmiotu.
W tym przypadku kompozycja wnętrza pracowni jest osnuta wokół centralnego punktu, którym jest nauczyciel, stół demonstracyjny, ustawione na nim aparaty. Uczniowie są widzami i słuchaczami. W tym typie pracowni brak jest szaf. Pojedyncze pomoce naukowe przechowuje się w przyległym gabinecie, do którego wstęp jest dozwolony jedynie dla wykładowcy i laborantów. Trzeci typ pracowni fizyko-chemicznej bywa urządzany podobnie jak drugi (tj. amfiteatralnie), z tym że przed uczniami są dość szerokie stoliki do ustawiania przyrządów i aparatów oraz do wykonywania indywidualnych doświadczeń. Przy każdym stanowisku jest tablica z kontaktami zwrócona frontem do nauczyciela, tak że jest on w stanie jednym rzutem oka skontrolować, jak uczniowie podłączają aparaty do instalacji elektrycznej czy też gazowej. W tych warunkach zmienia się rola nauczyciela. Ze stanowiska centralnego przechodzi na pozycję czynnika wiążącego samodzielną pracę poszczególnych uczniów.